Klimat

Tybet - wyjątkowy kraj na dachu świata. Umiejscowiony jest on na płaskowyżu, który uważa się za bezludny. Pomimo bezlitosnego kontynentalno-wysokogórskiego klimatu Tybet zalicza się do najbardziej nasłonecznionych miejsc na Ziemi. Swoista przejrzystość powietrza i suchość powodują niespotykane zmiany temperatur między dniem, a nocą oraz między miejscami przepełnionymi słońcem, a cieniem. W zasadzie to można się nabawić się odmrożeń oraz poparzeń słonecznych w zbliżonym czasie. Integralną częścią pejzaży tybetańskich są góry. Lodowe szczyty widać niemal wszędzie: blisko lub w oddali na horyzoncie. Trasy karawanowe, a także współczesne drogi, od czasu do czasu prowadzą przez przełęcze o wysokości ponad pięciu tysięcy metrów, a potem rozciągają się u podnóży siedmiotysięcznych szczytów. Mimo to Tybetańczycy jakoś nie chcieli zdobywać wysokich gór. Dopiero w ostatnich dziesiątkach lat zaczęli przybywać do Tybetu alpiniści, którzy dostrzegają zwłaszcza cele wspinaczkowe w tej okolicy. Właśnie tutaj istnieją niezdobyte dotąd górskie szczyty. Plemiona ludności tybetańskiej klasyfikuje się jako narody birmo-tybetańskie. Na Dachu Świata osiedliło się sporo plemion, m.in.: Khampów, Golok, Mönpa, Loba, Szerpa i Tamang. Deszcz pada szczególnie porą letnią, a wówczas hale górskie toną pod dywanem intensywnie kolorowych kwiatów. Nietypowy klimat, mentalność miejscowej ludności, fenomenalne krajobrazy oraz niespotykany styl życia sprawia, że Tybet podbił serca wielu urlopowiczów.